Nie było mnie tu 10 dni. I najgorsze jest to, że niczym nie potrafię usprawiedliwić mojej nieobecności, bo wyjazd czeka mnie dopiero równo za tydzień, więc w domu jestem cały czas i nudzę się, chodząc z jednego kąta do drugiego, w międzyczasie wychodząc na miasto, by wypełnić czymś czas. A przecież mogłabym pisać posty na blogu, bo gotuję dalej, piekę dalej, zakupiłam nawet maszynę do pieczenia chleba i już zdążyłam wyrobić w niej ciasto na pizzę i takową upiec (o kilku bochenkach chleba nie wspominając...)
Zdążyłam nawet poparzyć całe dłonie, bo... chwyciłam i podniosłam (!) rozgrzaną blachę (wprost wyciągniętą z piekarnika, w którym temperatura sięgała 250 stopni...)
Ręce jednak już wyzdrowiały, mogę pisać na klawiaturze, mogę nawet lepić pierogi, więc korzystam z ostatnich dni sezonu na czereśnie i lepię małe cudeńka wypełnione tymi owocami.
Za pierwszym razem gdy ujrzałam pierogi z czereśniami (dzieło znajomej mojej mamy) byłam co najmniej zdziwiona. Nie tylko zabawnym kształtem, który przyjmują, ale w ogóle samym pomysłem. Bo kto to widział, żeby wpychać do pierogów czereśnie, i to jeszcze niewydrylowane ?!
Ale z ósmej strony... co za problem wypluć pestkę podczas jedzenia? ;)
